Het overlijdingsproces van volwassenenzielen

Als er iemand door enige omstandigheid, ziekte of ongeval het leven verlaat en komt te overlijden, dan is dat altijd een droevig moment waar de nabestaanden door getroffen worden. Het leed dat men er dan moet in dragen is vaak heel erg moeilijk om ermee om te gaan.

Maar wat gebeurd er met de ziel zelf die dit lot moet dragen?
Hoe ervaart de ziel zelf dat proces waarin ze staat geplaatst?
Hoe moet dat door ons worden bekeken  als de ziel het lichaam verlaat op het moment van overlijden?

Het overlijdenproces.

Als iemand komt te overlijden is het zo dat de ziel het lichaam zal verlaten.
De ziel kan niet meer functioneren in dat lichaam en ze weet dat ze dat lichaam niet meer nodig heeft en zal dan ook heel vlug afstand doen van het lichaam.
Op het moment van overlijden zal je kunnen vaststellen dat het lichaam levenloos is. De ziel zal plaats hebben genomen naast het lichaam maar is nog steeds verbonden met het lichaam. Gedurende gans het proces dat nodig is tot aan de begrafenis zal de ziel aanwezig blijven bij het lichaam. Gedurende dat proces krijgt de ziel de kans om zich van zijn lichaam los te maken. Vanaf het moment dat de ziel het lichaam verlaat komt het in een proces terecht dat pakweg een 6 tot 12 tal maanden zal duren eer de ziel volledig klaar zal zijn om naar de hogere sferen te kunnen reizen. In stappen zullen wij kijken hoe alles te werk gaat voor de ziel eer het helemaal klaar is voor zijn vertrek naar de hemelse sferen.

Fase 1:

Tijdens de week van het overlijden tot aan de begrafenis zal de ziel afstand doen van het lichaam. Gedurende die week zal de ziel loskomen van het lichaam en de banden losmaken. De ziel heeft het lichaam niet meer nodig en zal zich nu verplaatsen op een andere manier. Het loslaten van het lichaam gebeurd in kleine fasen en verloopt redelijk goed.  
De ziel maakt het proces van de begrafenis volledig mee en neemt ook op dat moment volledig afscheid van het lichaam. Tegen de tijd dat het lichaam wordt begraven of gecremeerd zal de ziel helemaal los zijn gekomen van het lichaam en kan het nu vrijuit bewegen.

Fase 2:

In deze fase zal de ziel gedurende een lange periode de banden moeten losmaken met de kinderen, familieleden en vrienden. Gedurende die tijd zal het voor de ziel zelf heel moeilijk liggen om dat te doen. Deze banden zijn voor de ziel altijd heel sterk geweest en moet in stappen worden volbracht. In deze periode ligt het voor de ziel zelf moeilijk omdat het het verdriet van zijn dierbaren kan opmerken. De ziel  zal  geneigd zijn, om hen die nauw aan het hart liggen te willen troosten maar zal vlug opmerken dat het niet lukt en zal dan op een andere manier troost brengen die wel doeltreffend zal zijn. De ziel zal op deze manier verder werken om zo de banden één voor één los te maken. Dat proces zal verlopen naar gelang de ziel zelf het nodig acht, maar uiteindelijk zullen toch alle banden worden verbroken.

Fase 3:  

In deze fase zal de ziel zichzelf moeten los maken van de materiële wereld. De ziel weet dat al die zaken die ze heeft gekend heel moeilijk liggen om ze los te laten. Alles wat ze in de wereld heeft gekend, gezien, gevoeld, gebruikt en geproefd. Alles wat ze bezat in haar leven moet los worden gemaakt. Dit proces verloopt ook in stappen en zal uiteindelijk door de ziel volledig worden verbroken om dan geheel verlicht naar de hemelse sferen te reizen waar ze zich zal samenvoegen met familie en gekenden die haar zijn voor gegaan en die in liefde op haar wachten.